§1. Шахсият ва сохтори он

Мавзуи синфи 8 аз фанни «Инсон ва ҷомеа»: «§1. Шахсият ва сохтори он» (саҳ. 6–14, М. Л. Азимова, А. А. Арунова, И. В. Маслова). Одам – мавҷуди иҷтимоӣ-биологӣ мебошад, ки шуур, нутқ ва қобилияти сохтан ва истифода бурдани олот дорад. Фард – як намояндаи насли инсон, дорандаи мушаххаси хусусиятҳои муайяни биологӣ. Фардият – маҷмуи хусусиятҳое, ки дар рафтор, фаъолият ва муошират зоҳир шуда, одамро аз дигарон фарқ мекунанд. Шахсият – натиҷаи рушди одам, ҳастаи иҷтимоии ӯ. Сохтори шахсият – низоми яклухти сифатҳо ва хусусиятҳое, ки одамро ҳамчун шахсият тавсиф мекунанд; ҳамчун мисол консепсияи сохтори динамикии шахсият, ки психологи шӯравӣ К. К. Платонов эҷод кардааст, баррасӣ мешавад. Ҳар чаҳор ҷониби шахсият бо ҳам зич алоқаманданд, вале таъсири бартаридошта ҳамеша дар ҷониби иҷтимоии шахсият аст. Зуҳури таҳаммулпазириро мо аз замони ҳукмронии Манас дида метавонем.