Адабиёти дастнависи қирғиз дар асрҳои XIX–XX

Мавзуи адабиёти қирғиз барои синфи 10: «Адабиёти дастнависи қирғиз дар асрҳои XIX–XX» (саҳ. 3–7, К. Асаналиев, С. Байгазиев, С. Жигитов, К. Иманалиев). Фарҳанги хаттии умумии туркӣ — навиштаҷоти сангии Урхун-Енисей, «Дивану лугат ат-түрк»-и Маҳмуди Кошғарӣ ва «Кутадгу билиг»-и Юсуфи Балосоғунӣ — мероси муштараки халқи қирғиз низ мебошанд. Сарвати асосии фарҳангӣ — шеър — шифоҳӣ нигоҳ дошта шуд. Дар асри XIX пайдоиши одамони бомаърифат адабиёти дастнависро ба вуҷуд овард. Намояндагонаш: Молдо Нияз, Молдо Қилич, Тоголок Молдо, Осмонаалӣ Сидиқ ӯғлӣ, Белек Солтоноев. Он ба дараҷаи баланд нарасид: аз хоки миллӣ нашуд ва роҳи таърихиаш дароз накашид.