Ҷойе ки мо зиндагӣ мекунем. Мактаби ман

Мавзуи ватаншиносӣ барои синфи 1: «Ҷойе, ки мо зиндагӣ мекунем. Мактаби ман» (мавзуи 1, саҳ. 5–7, З. Мамбетова, Т. Архипова). Ватан — ҷоест, ки мо дар он таваллуд шуда ба воя расидаем, он муқаддас аст: хонаам, кӯчаам, деҳаам, мактабам ва дӯстонам, кӯҳҳо ва обҳоям. Мактаб — ҷоест, ки дар он хондану навиштанро меомӯзанд. Хонанда хуб мехонад ва қоидаро медонад: ба дарс дер намемонад, муаллим ва дӯстонашро эҳтиром мекунад, дар синф тоза ва ором аст. Дар шеъри «Вазифаи хонанда»-и А. Каримшаков ду вазифа номбар шудааст — хондан ва гӯш кардани панди падару модар. Калимаҳои нав: Ватан, деҳа, шаҳр, мактаб, вазифа, қоида.