Китоб ва инсон

Мавзуи адабиёти қирғиз барои синфи 5: «Китоб ва инсон» (саҳ. 3–7). Китоб якбора ба шакли имрӯзаи худ наомадааст: аввал навиштаҷоти расмӣ пайдо шуд, баъзе халқҳо аломатҳоро ба гил менавиштанд ва пухта нигоҳ медоштанд. Дар Хитой иероглифҳоро ба косаи сангпушт, ба пӯст ва ба пӯстлохи дарахт менавиштанд; ниёгони мо ба санг менавиштанд — ёдгориҳои Урхун-Енисей, Талас, Кӯчкор. Коғаз дар асри I дар Хитой ихтироъ шудааст, дар китобхонаи Искандария то 700 000 китоб буд. Роҳ: санг → гил → папирус → коғаз, имрӯз аз экран низ мехонем. Дар Берлин ҳайкале аз китобҳо сохташуда ҳаст. Юсуфи Балосоғунӣ тақрибан ҳазор сол пеш дар наздикии шаҳри имрӯзаи Тӯқмоқ таваллуд шудааст, китоби «Қутадғу билиг» барои насиҳат ба ҷавонон навишта шудааст. Дар ҷаҳон беш аз 130 миллион номгӯи китоб ҳаст.