Дар бораи қирғизони қадим

Мавзуи адабиёти қирғиз барои синфи 8: «Дар бораи қирғизони қадим» (саҳ. 4–8, Б. Исоқов). Даврони қадимаи туркӣ — асрҳои VI–X, худи номи «турк» бошад аз номи «қирғиз» 700–800 сол ҷавонтар аст. Академик В. В. Бартолд (1869–1930) соли 1927 асари «Қирғизҳо. Очерки таърихӣ»-ро навиштааст. Н. Я. Бичурин (1777–1853) дар Пекин забони хитоиро омӯхта, китобу дастнависҳои хитоиро бо 15 бори шутур оварда буд. Сарчашмаҳои хитоӣ — «Навиштаҳои таърихӣ»-и Сима Сиян ва «Ханшу»-и Бан Гу. Нахустин маълумот дар бораи қирғизон аз соли 201 то мелод оғоз меёбад; соли 90 то мелод ҷанговарони савораи қирғиз бо сарварии Ли Лин лашкари хитоиро шикаст доданд. Дар асрҳои VI–VII давлатро аҷо идора мекард, аҳолӣ чанд саду ҳазор, лашкар ҳаштод ҳазор буд. Хоқони турк ба Барс-бек номи Инончу Алп Билгаро дод, соли 711 ӯ шикаст хӯрд. Соли 843 давлати бузурги қирғиз ташкил шуда, соли 1293 давлатдории қирғиз аз байн рафт.